วันนี้ธรรมดามากมาย

วันนี้

ทุกอย่างปกติ

นั่งถักผ้าพันคอตอนเช้า

กินข้าว

นั่งเล่นคอม

เช็คhi5

นั่งเล่นนอนเล่น

ปกติ

คิดถึงพี่กาต่ายจังวันนี้

เมื่อไรจะกลับมาสักทีว่ะ

รอนานแล้วนะ

คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากมากเลย

น้องสุดที่รักบ่นว่าคิดถึงพี่กาต่ายมากๆๆๆเลย

ยังไงก้อกลับมาเร็วๆๆๆนะ

น้องรักพี่กาต่ายที่สุดเลย

คิดถึงพี่กาต่ายมากๆๆๆด้วย

เดี๋ยวน้องต้องไปเตรียมตัว

เก็บเสื้อผ้าไปเที่ยวระยองก่อน

เดี๋ยวถ่ายรูปคนสวยมาให้ดู

แถมของฝาก

ไปล่ะ


บี้บาย

หวัดดีปีใหม่นะค่ะ

พี่กาต่าย

รู้สึกผิด

วันนี้

ตื่นสายนิดๆๆๆก้อบางบัวทอง

ตอนเช้าอากาศดีจนไปอยากตื่น

นอนกอดน้องสุดที่รักทั้งคืนเลย

แล้วพอตื่นอาบน้ำเสร็จ

ก้อขึ้นรถออกเดินทางกลับบ้าน


พ่อบอกว่าจะแวะไปวัด

ไปหาเจ้าอาวาส

เราก้อเลยแวะ

บิ๊กซีซื้อกระเช้าที่จะไปถวายพระกานก่อน

จากนั้นก้อมุ่งหน้าไปวัด

พอถึงวัดก้อแวะกินก๋วยเตี๋ยว

ที่ริมน้ำ

อากาศดีมากลมพัดสบาย

จากนั้นก้อเข้าไปถวายกระเช้า

แล้วจินไม่ลืมที่จะให้ท่านเจ้าอาวาส

ดูชื่อให้กะว่าจะเปลี่ยนชื่อ

ท่านอธิบายว่า

ชื่อของจินอ่ะ

ดีแล้ว

ตอนแรกท่านก้อทำนายดวงให้อ่ะนะ

ท่านทำนายว่า

เราเป็นคนขี้โรค

พอโรคเก่าหายก้อจะได้โรคใหม่มาอยู่เรื่อย

เราเป็นคนปากหนัก

ปากตรงกับใจ

เชื่อคนง่าย

เปนคนมีความอดทน

ศัตรูทำอะไรไม่ได้

มีสิ่งศักดิ์สิทธ์คุ้มครองดี

ถ้าจะเปลี่ยนชื่อให้ไปหาชื่อมา

แล้วจะดูให้ว่าดีหรือไม่ดี

แต่ชื่อนี้ก้อดีแล้ว

แต่จินก้ออยากจะเปลี่ยนอยู่อ่ะนะ


จากนั้นเราก้อลาท่าน

กลับบ้าน

ระหว่างทางกลับ

ไอ้มิโทรมาหาจิน

โทรมาเรื่องที่จินไปตั้งกระทู้เอาไว้อ่ะ

มันถามว่าจินชอบคาย

จินก้อบอกไป

แต่ไม่ได้บอกว่าคาย

มันบอกจะไม่โทรมาหาจินอีกแล้ว

จินก้อรู้สึกผิดนิดๆๆๆๆๆๆอ่ะนะ

เพราะเราไปน่าไปให้ความหวังใครมั่วๆๆๆๆเลย

พอกลับมาถึงบ้าน

เราเข้ากระทู้ดู

ปรากฎว่าไอ้มิ

มาตั้งกระทู้เอาไว้

หัวข้อ

ดี้จายร้าย

เราอึ้งเลย


มันหาว่าเราหลายจัยอีกต่างหาก

มันทำให้เรารู้สึกผิดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


ToT


เราไม่ได้ตั้งจัยอ่ะ

สุดท้ายนี้

อยากจะตะโกนว่า ขอโทษนะมิ จินไม่ได้ตั้งจายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

พี่กาต่ายกลับมาสักทีดิ

จินจะตายอยู่แล้ว

กลุ้มใจโคดหลายเรื่อง

งานเข้ามากมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

จะบ้าตาย
http://board.narak.com/topic.php?No=311750

กระทู้ที่ไอ้มิ

ตั้งไว้อ่ะ

วันที่จะเงียบเหงา

เมื่อวานไม่อยู่บ้านก้อเลยไม่ได้แวะ

มาเขียน

วันนี้เลยมาเขียนชดเชย

เมื่อวาน

ก้ออยู่บ้าน

พอเย็นๆๆๆก้อไปบ้านบางบัวทอง


ให้แม่สอนถักผ้าพันคอ

มันก้อยากอ่ะนะ

แต่ถักได้พอควรแล้ว


แต่ช่วงนี้เหงาๆๆๆๆๆๆ


ไม่มีคนคุยด้วย


ก้อเหงาอ่ะ


ToT


รอเวลาเมื่อไรพี่กาต่ายจะกลับมาสักที


สุดท้ายนี้

พี่กาต่ายกลับมาเร็วๆๆๆๆๆนะ


เออจินเอาน้องสุดที่รักไปบางบัวทองด้วยอะ

กลัวน้องเหงา

คิดถึงพี่กาต่ายที่สุดเลย

โคดทรมานเลย ToT

วันนี้จินไปโรงเรียนด้วยความทรมานสุดๆๆๆ

เพราะปวดขา ปวดเอว มากๆๆๆๆๆๆ

อาการมันเกิดจากที่จินไปเต้นมาเมื่อวานนี้

มันส์ไปนิด

เลยปวดตัวไปหมด แต่ทำไมคนอื่นไม่เห็นเปนเลย

จินเดินขึ้นบันไดที่

เพื่อนจินมันก้อหัวเราะ

บอกว่าจินเดินเหมือนคนแก

ก้อจะให้เดินยังไงอ่ะ

ก้อมันปวดขามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยอ่ะ

แต่ต้องเดินไปโรงเรียน

เดินขึ้นชั้น 5, 4 , 3

เดินลงชั้น 1 อีก

โอ๊ยไม่อยากจะพูด

โคดปวดอ่ะ

ขาแข็งไปหมด

อย่าจะร้องไห้

วันนี้ที่โรงเรียนมีทำบุญปีใหม่

เลยไม่ค่อยได้เรียนอะไรมากมาย

วันนี้จินเลยได้โอกาส นอนมันทั้งวัน

รู้สึกมีความสุขเปนพิเศษที่ได้นอน

วันนี้คิดถึงพี่กาต่ายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลย

เหงาอ่ะ

ไม่มีคนคุยด้วย

พอกลับมาบ้าน

ก้อมาหาไรกินเพราะที่กรมแม่

เค้าจัดงานกีฬาสี

เลยมีของกินเยอะแยะเลย

แต่จินกินไม่ไหวอ่ะ

ปวดเอว

มันจุก

สงสัยน้ำหนักจะขึ้นมาหลายโลแล้วแน่เลย

วันนี้พี่กาต่ายคิดถึงจินบ้างรึเปล่านะ

จะไปเที่ยวสนุกไหมอ่ะ

ยังไงก้อกลับมาเร็วๆๆๆนะ

น้องคิดถึง

คิดถึงที่กาต่ายที่สุดเลย

สุดท้ายนี้

น้องอยากตะโกนไปให้ถึงฝรั่งเศษเลยว่า

คิดถึงที่กาต่ายจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

กลับมาเร็ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววนะ

ประสบการณ์เรื่องรัก(ภาค 1 )

ขออุทิศเรื่องนี้ให้กับทุกคนที่อยู่กับคนที่ตัวเองรัก.....ลองอ่าน แล้วหันไปดูคนข้าง ๆบอกรักให้เขารู้ว่า เขาเป็นคนสำคัญแค่ไหน....

ให้เขารู้ว่าคุณรักเขาแค่ไหนเรื่องนี้ผมไม่รู้ใครแต่ง...แต่ผมอยากให้มันอยู่ในกระทู้ของผม...เพื่อจะมีคนอ่าน

มากสักคนก็ยังดี...ขอบคุณครับ'รักครั้งแรกใช่จะผิดหวังเสมอไป มีคนเคยบอกว่า ความรักมีอยู่ 3 แบบ
'
1. รักเพราะหลง

2. รักเพราะอ่อนไหว

3. รักเพราะเข้าใจ ……… และยังมีคนบอกอีกว่ารักครั้งแรกส่วนมากจะเป็นรักเพราะหลง
และมักจะไม่สมหวังแต่สำหรับผมแล้วรักครั้งแรก เป็นรักที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิต

ของผมผมชื่อ แทน เรียนปี 3 อยู่มหาลัยแห่งหนึ่งผมต้องทำงานไปเรียนไปเพราะพ่อแม่ผมเสียชีวิต

โดยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อนตอนนี้ผมจึงเหมือนอยู่ตัวคนเดียวผมก็เป็นคนเงียบมาตลอด

ไม่ค่อยคุยกับเพื่อนคนไหนเลย ส่วนเธอเธอชื่อ ซี ... ซีเป็นลูกคนรวย

เรียนปี 3 เหมือนผม และคณะเดียวกับผมโดยความคิดของผมแล้วนั้นลูกคนรวยส่วนมากจะชอบทำตัวเว่อร์ ๆแต่สำหรับซีแล้ว

เธอไม่ใช่ ซีเป็นคนเรียบร้อย ร่าเริง เรียนเก่งแล้วยังเป็นที่รักของเพื่อน ๆ ด้วย

ซึ่งต่างกับผมราวฟ้ากับดินผมแอบมองซีมาตลอด

ตั้งแต่เข้ามาเรียนปี 1แต่ตอนนี้ผมคงไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นแล้ว! ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย

ผมก้อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อน ๆ เลยดังนั้นเลิกฝันถึงซีไปได้เลยครับเช้าวันนึง

เข้าเรียนคาบแรกอาจารย์สั่งให้ทุกคนนำงานที่สั่งมาส่งผมไม่รู้เรื่องเลยว่าอาจารย์สั่งงานตอนไหนสงสัยสั่งตอนที่ผมแอบหลับในห้องเรียนมั้งผมทำอะไรไม่ถูกแทน... เสียงผู้หญิงเรียกชื่อผม

ผมหันไปมองซีเป็นคนเรียกซีพูดต่ออีกว่า ซีทำรายงานมาให้ ซีรู้ว่าแทนคงไม่ได้ทำมาเพราะเมื่อวานแทนหลับในห้องเรียนตอนอาจารย์สั่งงานพอดีพอพูดเสร็จซีก้อวางรายงานไว้บนโต๊ะแล้วก้อเดินกลับไป

หลังเลิกเรียน ผมเดินเข้าไปบอก ขอบคุณซีแต่ซีพูดกลับมาว่าเปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นข้าวมื้อเที่ยงได้มั้ยคะ? ผมดีใจมาก ไม่คิดเลยว่าผมจะมีโอกาสได้นั่งกินข้าวกับซีผมเลยตอบกลับไปว่า...

ได้ครับหลังจากนั้นเราก้อเดินไปกินข้าวที่โรงอาหารของมหาลัยเธอดูเรียบร้อยมากเวลาทานข้าวพอทานเสร็จ ซีก้อพูดขึ้นมาว่า ซีรู้นะว่าแทนไม่ค่อยรู้เรื่องไม่ค่อยมีเวลาทบทวนเรื่องที่เรียนไปเอาเป็นว่าเวลาแทนว่าง

ซีจะติวให้แทนดีมั้ย?ความหวังดีจากหญิงคนนึงที่ผมเคยแอบมองมาตลอดนั้นมันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกหลังจากวันนั้นผมกับซีก็จะมานั่งติวหนังสือกันทุกวัน จนเรียนจบมหาลัยผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำงาน 2 บริษัทบริษัทแรกทำงานในกรุงเทพ

ส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยองผมปรึกษากับซีว่าจะเลือกบริษัทไหนดี ซีบอกว่าตามใจแทนเถอะ

ชีวิตเป็นของแทนนะ?ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัทที่ 2ถึงผมจะต้องไปทำที่ระยอง

แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผมผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง 1 อาทิตย์ผมจะโทรหาซี 2 -3 ครั้ง1 เดือน

ผมจะเข้ากรุงเทพ 1 - 2 ครั้งเวลาผ่านไป 4 ปี ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพเพื่อมารับงาน

ในตำแหน่งผู้จัดการแผนกบัญชีพอผมมาถึงกรุงเทพทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้ 1 อาทิตย์ผมจึง

ตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรกผมโทรเข้ามือถือซี ผมชวนเธอไปที่สวนสามพรานเพราะซีชอบดอกไม้ ซีตอบกลับมาว่า

จริงหรือแทน?ซีไม่เคยไปไหนกับใครนอกจากพ่อและแม่เลยแทนจะพาซีไปวันไหนค่ะ?

ผมบอกกลับไปว่า พรุ่งนี้โอเคมั้ย?พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะแทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซีซีตอบมาว่า ค่ะแล้วเจอกันนะคะเช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้านหลังจากนั้นเรา

ก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวนสามพรานระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมากครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผม

ได้สัมผัสมือซีหลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปีพอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุดแล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันทีตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ

ซีบอกว่าคุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะเลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้านผมไม่ปฎิเสธครับ

พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะคุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มากท่านพูดขึ้นมาว่า

เธอเองหรือชื่อแทนแล้วซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อย ๆซีบอกกับพ่อว่า เธอเป็นคนขยันว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย มาทำที่บริษัทพ่อ?ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้ผมรู้สึกดีใจตอนนี้

ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับผมตอบตกลงทันทีหลังจากวันที่ผมไปบ้านซี 2 วัน

ผมก้อเริ่มงานในบริษัทของพ่อซีตำแหน่งที่ผมได้เข้ารับคือตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายบัญชีงานส่วนใหญ่จะใช้สมองซะมากกว่า หลังจากนั้นก้อว่าง
วันนึงพ่อของซีก้อเดินมาที่โต๊ะทำงานผมแล้วก้อบอกว่าแทน...

ถ้าว่าง ก้อพาซีไปเที่ยวก้อได้นะ พ่อฝากดูแลซีด้วยผมตอบตกลงไปผมและซีในเวลานี้มีความสุขที่สุดผมมีเวลาให้ซีมากขึ้น แต่พอผมว่างมากขึ้นผมก้อพูดกับซีว่า ซี.... แทนเบื่อแล้ว

แทนอยากทำงานแต่ไม่ได้หมายความว่าแทนเบื่อซีนะแทนจะรับงานตรวจสอบบัญชีจากบริษัทอื่นมาทำด้วยนะซีเห็นด้วยมั้ย?ซีตอบกลับมาว่า ถ้ามันเป็นความต้องการของแทนซีก้อเห็นด้วย

ผมก้อรับงานจากบริษัทอื่นเข้ามาทำเวลาว่างที่ผมเคยมีให้ซีก้อค่อย ๆ หมดลงไปตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะต้องพยายามทำงานให้มากเพื่อที่จะเทียบเท่าหรือใกล้เคียงซีมากขึ้นตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา

ที่ผมจะบอกว่ารักเธอแต่ในใจแล้วผมรู้สึกได้อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วว่าซีคือคนที่ผมอยากอยู่ด้วยวันนี้เป็นวันเกิดของซีผมทำงานจนลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดของเธอวันรุ่งขึ้น

ซีโทรมาหาผมแล้วพูดว่าแทนไม่เคยลืมเลยนะแต่ปีนี้แทนลืมเมื่อวานเป็นวันเกิดของซีนะ

แล้วเธอก้อร้องไห้ในเวลานั้นผมเครียดเรื่องงานมากผมเลยพูดออกไปอย่างไม่คิดว่า

ไร้สาระน่ะซีแทนต้องทำงานนะ แทนไม่ว่างเหมือนซีนะเธอเงียบไปสักพักแล้วซีก้อพูด

ขอโทษนะแทนซีไม่อยากทะเลาะกับแทน ซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะผมโกรธที่เธอพูดแบบนี้มากแต่เงียบไม่ต่อว่าอะไรเธอไป ซีพูดต่ออีกว่าอีก 2 วัน

ซีจะไปอเมริกากับแม่ ซีอยากให้แทนไปด้วยซีขออนุญาตคุณพ่อแล้วนะ คุณพ่อบอกว่าให้แทนไปด้วยได้ แทนจะไปกับซีมั้ย?ผมตอบกลับไปว่า ช่วงนี้งานยุ่งซีไปกับแม่ให้สนุกเถอะ แล้วซีก้อวางหู...

ซีเดินทางไปอเมริกากับแม่ 1 เดือน ในเวลาระหว่าง 1 เดือนนี้ผมไม่ได้ติดต่อกับซีเลย พอวันที่ซีกลับมากรุงเทพ ผมก้อไม่ได้ไปรับหลังจากกลับมาจากอเมริกา ผมกับซีก้อห่างเหินกันไม่ค่อยได้เจอกัน1 เดือน

จะได้เจอหน้ากันสัก 2 - 3 ครั้งไม่ได้โทรคุยกันเลย เพราะผมงานยุ่งมากผมทำงานที่บริษัทพ่อซีมา 3 ปี

แล้วตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมทุกอย่างแล้วมีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ซื้อรถ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงิน

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมจึงตัดสินใจที่จะขอซีแต่งงาน แล้วคืนก่อนวันที่ 14 ซีก้อโทรมาหาผมที่บ้านแทนซีถามอะไรแทนหน่อยได้มั้ย? ผมตอบว่า ได้สิซีถามต่อ แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้?

แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร?ผมไม่ตอบกับคำถามของซี แต่พูดกลับไปว่าพรุ่งนี้แทนจะบอก

แทนจะตอบทุกคำถามของซีพรุ่งนี้ซีไปสวนสามพรานกับแทนนะ?ซีตอบมาว่า ได้ค่ะเช้าวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมรีบไปที่เต้นท์โชว์รูม ฮอนด้าทำสัญญาออกรถป้ายแดง

แล้วก้อขับไปรับซีที่บ้านผมนึกว่าซีจะตกใจที่ผมขับรถไปรับเธอแต่ไม่เลย

เธอดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่สบาย หน้าซีดผมจึงบอกซีว่า ไว้วันหลังก้อได้นะซี ซีตอบกลับมาว่า วันนี้แหละ ซีอยากไปวันนี้ก่อนขับรถออกจากบ้านซีผมเห็น

แม่ซีดูเหมือนจะร้องไห้แต่ก้อไม่ได้คิดอะไรพอมาถึงสวนสามพราน ผมเดินจูงมือซีดูดอกไม้เดินได้สักพักผมก้อพาซีมานั่งที่ม้านั่งริมสระน้ำซีซบไหล่ผมแล้วพูดกลับผมว่าแทน

ซีรู้นะว่าแทนรักซีแต่ซีอยากให้แทนบอกซีเองจะได้มั้ย แทนบอกซีด้วยว่าแทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้ แทนขยันเพื่อใครเพื่ออะไร?แล้วคราวนี้ผมก้อบอกเธอทุกอย่างว่าซี.........

แทนรักซีนะทุกอย่างที่แทนขยันแทนทำเพื่อซี แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทนแล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ววันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้วซีแต่งงานกับ

แทนนะ'แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซีผมจับมือของซีขึ้น

เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำผมจับตัวเธอเขย่า เธอไม่รู้สึกอะไรเลยผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดแล้วแล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซีมาถึงโรงพยาบาล

หมอรีบพาซีเข้าห้องไอซียูผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยถามหมอว่าซีเป็นอะไรหมอก้อไม่ยอมบอกไม่นานพ่อกับแม่ซีก้อมาถึงโรงพยาบาลผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร แม่ซีบอกกับผมว่าซีเป็นโรคหัวใจ

เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้วผมอึ้งทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลยไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่า

ขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลยถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอจะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป

ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมงหมอก้อเดินออกมาจากห้องผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่าซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ?หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่าผมเสียใจด้วยนะครับผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลงแล้วก้อนั่งร้องไห้ออกมาหลังจากนั้นงานศพของซีของถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกหลายคนรวมทั้งเพื่อนของซีด้วยวันนี้เป็นวันสุดท้าย เป็นวันเผาศพแม่ซีแทน

เข้ามาหาผมแล้วก้อยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผมแล้วพูดว่า ของที่อยู่ข้างในเป็นของที่ซีเขียนจดหมายไว้ให้แม่บอกให้แม่มอบให้แทนผมค่อย ๆ แกะซองนั้นออกข้างในมีสมุดเล่มเล็ก ๆกับม้วนวีดีโออยู่หลังจากพีธีเผาศพเสร็จผมนั่งอยุ่ด้านหน้าจนแขกในงานกลับไปกันหมด พ่อซีเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดกลับผมว่าซีรักแทนมากนะ แล้วพ่อก้อเดินกลับไปผมขับรถกลับมาคอนโดด้วยรอยคล้ำใต้ตาผมเดินไปหยิบม้วนวีดีโอเทปแล้วนำมันไปเปิดผมเห็นซีในชุดสีขาวเหมือนชุดในโรงพยาบาลไม่มีผิดซีพูดว่า

แทน .......ถ้าแทนได้ดูม้วนวีดีโอนี้แล้วแสดงว่าซีไม่ได้อยู่แล้วนะตอนนี้ซีอยู่ที่โรงพยาบาลในอเมริกาแม่ซีพาซีมาหาหมอเพื่อที่จะผ่าตัดครั้งสุดท้ายถ้าผ่าตัดครั้งนี้ไม่สำเร็จ

หมอบอกว่าซีจะอยู่ได้อีกไม่ถึง 2 ปีแต่ซียอมเสี่ยงเพื่อที่จะได้อยู่กับแทนตลอดชีวิตซีไม่โกรธแทนนะที่แทนไม่มาอเมริกากับซีแต่แทนอย่าโกรธซีนะที่ซีไม่ได้บอกว่า

ซีเป็นโรคหัวใจซีแค่ไม่อยากให้แทนกลุ้มใจซีเห็นแทนพยายามในสิ่งที่แทนต้องการแค่นี้ซีก้อมีความสุขแล้วซีรู้นะว่าแทนพยายามทำเพื่อใครแทนทำเพื่อซีใช่มั้ยถ้าคิดไปเองก้อขอโทษนะ ซีอยากให้แทนรู้นะว่าซีรักแทนมาก

มากที่สุดด้วย! สัญญาณภาพก้อหายไปน้ำตาขอผม

ออกมาชำระความโง่เขลาของตัวเองทำไมผมไม่เอะใจกับคำพูดของเธอที่ว่า

ขอโทษนะแทนซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่สบายผมน่าจะไปอเมริกากับเธอผมนั่งคิดสักพักแล้วก้อหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ในนั้นเขียนว่าถึงแทนที่ซีรัก

อย่าโทษตัวเองนะที่ไม่มีเวลาให้ซีอย่าโทษตัวเองนะว่าผิดเรื่องนี้ไม่มีใครผิด และก้อไม่มีใครถูก ซีรักแทนแทนก้อรักซี ถึงเรา 2 คนจะไม่พูดแต่ซีก้อรู้สึกนะถึงซีจะไม่อยู่แล้ว

แต่ซีก้อยังคงอยู่ในใจแทนนะซีรักแทนมาก มากเกินกว่าที่จะเขียนลงไปได้ซีอยากจะบอกกับแทนว่ารักจากปากของซีเอง แต่มันคงไม่มีเวลาแล้ว

หลังจากที่ซีไปผ่าตัดแล้วผลออกมาล้มเหลวซีก้อป่วยมาตลอด ซีไม่ได้โกรธแทนนะแต่ซีไปหาแทนไม่ไหว ซีไม่อยากจะบอกให้แทนรู้เพราะแทนกำลังตั้งใจกับงานที่ทำอยู่สุดท้ายนี้ซีอยากจะบอกกับแทนว่าซีขอโทษซีอยู่กับแทนได้แค่นี้

ระยะเวลา 9 ปีที่ซีอยู่กับแทนถึงมันจะน้อย
แต่ซีรู้สึกมีความสุขมากนะ ลาก่อนแทนที่ซีรัก

วันนี้น้องเมา(แปปซี่)

วันนี้

ตื่นขึ้นมา

ไปเรียนสายตามเคย - -

มันเปนความเคยชิน

วันนี้ว่าแล้วต้องโดนทำโทษเพราะมาสายจนได้

อาจารย์ถามจินต้องหน้าเด็กทุกคนที่โดนทำโทษเหมือนจินว่า

ทำไมคุนต้องมาสายด้วย บ้านก้ออยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเลย


จิน ----> ยิ้มแบบนางสาวไทยกลับไปแล้วก้อก้มหน้าต่ำลงนิดๆๆๆพร้อมกับทำหน้าสำนึกผิด (^^)--->(. .)

อาจารย์ก้อได้แต่มองด้วยความสมเพษ

แล้วก้อสั่งให้ทุกคนลุกนั่ง

รวมทั้งจินด้วย

ลุกนั่งจนกว่าจะพร้อมกาน

และจนกว่าอาจารย์จะพอใจ

ตอนแรกจินคิดว่าจะแกล้งเปนลมเลยดีไหมนะ

คิดไปคิดมาถ้าเป็นลมแล้วมันจะเปนเรื่องใหญ่

เลยต้องจำใจลุกนั่งไปตามระเบียบ

พอขึ้นชั้นเรียนก้อดันซวย ลืมเอาของขวัญมาจับ


ดีนะที่ไอ้อ้อมเพื่อนสนิทจินมันก้อลืมเอามาเหมือนกาน


เลยมีพวก *-*

พอตอนประมานบ่ายโมงจินกับอ้อม คิดจะหาทางออกจากโรงเรียน

ไปเอาของขวัญที่บ้าน

แต่ไม่แน่ใจเลยว่าอาจารย์ฝ่ายวินัยที่เฝ้าหน้าประตูอยู่นั้น

จะยอมให้ออกไปรึเปล่า

และแล้วเราทั้งสองคนก้อยอมแบกหน้า เดินไปที่ประตูโรงเรียนขออนุญาติอาจารย์ออกไปเอาของขวัญ

ซึ่งตอนแรกเราจะโกหกจารย์ว่าไปธนาคาร

แต่พอเห็นหน้าโหดๆๆๆของอาจารย์จึงทำให้ต้องพูดความจิงออกไป

ว่า "อาจารย์ค่ะ พอดีนู๋ลืมของขวัญที่จะเอามาจับฉลากไว้ที่ห้องอ่ะค่ะ นู๋ขออนุญาติออกไปเอาไปรึเปล่าค่ะ"

อาจารย์ไม่ยอมมองหน้าจินเลยอ่ะ

มันทำให้ยิ่งกลัว

แล้วอาจารย์ก้อถามว่า "แล้วห้องอยู่ที่ไหน"

ไอ้อ้อมเลยตอบว่า "ศรีย่านค่ะ"

จินเลยเสริมต่อว่า "แค่นี้เองค่ะจารย์"

จารย์เลยหันหน้ามามองพวกเราแล้วพยักหน้าพร้อมกับพูดว่า "ไปสิแต่ต้องกลับมาก่อน บ่าย 2 นะ" (ทำเสียงโหดด้วย)

หน้าจินตอนนั้นเป็นแบบนี้อ่ะ (. .) ---> (o0o) ---> (^ ^)

จินอึ้งมากมายตอนแรกโคดกลัวเขาไม่ให้ไปแล้วด่ากลับมา


แต่มันกลับผิดคาด ตอนนั้นคิดในใจว่า จารย์เค้าก้อไม่โหดอย่างที่คิดแหะ แต่หน้าโคดโหดอ่ะ - -

จากนั้นจินก้อก้าวเท้าออกจากโรงเรียน


แล้วออกตัววิ่งอย่างรวดเร็ว

อ้อมบอกจินว่าไม่ไปบ้านแกนะมันช้า


ส่วนของขวัญยืมเงินฉันซื้อก่อน


จากนั้นเราก้อมาถึงห้างเล็กๆๆๆๆ


ของขวัญที่จะให้เลือกซื้อน้อยมาก


ส่วนมาจะมีแต่นาฬิกา

กรอบรูป

ตุ๊กตา

กล่องดนตรี

อะไรประมานเนี้ย

ยืนเลือกอยู่นานจนจินได้ของถูกใจนั้นก้อคือ

โคมไฟตัวการ์ตูนน่ารัก

แล้วจินก้อเจอของที่ถูกใจมาก

มันคือโคมไฟกระต่ายน้อยตัวแบบที่จินชอบอ่ะ

เห็นแล้วจะละลาย


แต่ก้อได้แต่ดู

มายมีตังจะซื้อ

เอาไว้ก่อนนะจ๊ะน้องกาต่าย


ส่วนอ้อม

ได้การ์ตูนที่มีนาฬิกาแล้วก้อปฏิทินในตัว

น่ารักดี

แต่ของจินน่ารักกว่า


จ่ายเงินพร้อมของขวัญเสด (ห่อฟรี)

เราก้อนั่งมอไซต์รับจ้าง

กลับโรงเรียน

แต่หน้าประตูไม่มีคนอยู่เลย

พอมาถึงเวลาจะฉลากก่อนจับ

เพื่อนๆๆๆในห้องต่างก้อควักกล้องถ่ายรูปออกมา


ถ่าย

จินก้อไปร่วมวงด้วยถ้าสังเกตรูปจะมีจินติดอยู่ในรูปหมู่ของทุกกลุ่ม -*-

เราวุ่นวายกับเขาทุกกลุ่ม

จากนั้นถึงเวลาจับฉลาก

อามู จับได้ของจิน

ส่วนจินจับได้ของคุนหญิง (คุนหญิง คือเพื่อนห้องเดียวกานที่จินไม่ชอบหน้าเพราะเค้าชอบทำหน้าตาเปนคุนนู๋ไฮโซอยู่ตลอดเวลาแล้วเวลาพูดต้องกระพริบตาถี่ๆๆๆๆอยู่ตลอดเวลา จินเลยไม่ชอบเท่าไรเพราะมันดูดันจริตแต่ตอนนี้สงสารเค้าเพราะรู้สึกว่าเค้าเป็นคนขี้โรคและน่าสงสาร อ่ะนะตอนนี้เลยเฉยๆๆๆ)

ของที่จินจับได้คือหนังสือ เรื่อง เรื่องใต้กระโปรง ชื่อเรื่องมันก้อบ่งบอกอ่ะนะ

คงไม่ต้องบรรยายอะไรมาก


แล้วพอเราจับฉลาก แล้วก้อไปพรีเซนโปรเจคต่อ

พอพรีเสดจินและเพื่อนๆๆๆๆในห้อง 3 กลุ่ม รวมกลุ่มจินด้วยอ่ะนะ

ก้อมุ่งหน้าสู่ ร้าน ริมน้ำ (หมูกะทะ)

ไปถึงของประเดิมเลยคนแรก ตักนู้นตักนี้

จากนั้นก้อกระดกแปปซี่ต่อให้พอชุ่มชื่น

แล้วก้อโทรหาพี่กาต่ายคุยได้สักแปปป

จินก้อเข้ามากินต่อส่วนพี่กาต่ายอาบน้ำ

จินกินไปลุกขึ้นเต้นไปเพราะเค้าเปิดเพลงแดนซ์

จากนั้นก้อมีคนลุกมาต่อเรื่อยๆๆๆๆ

เต้นกานจนในห้องนั้นจากเย็นๆๆๆ

อากาศก้อร้อนขึ้นมาเรื่อยๆๆๆๆ

เต้นไปถ่ายรูปไป ฮาดี

ไม่รู้ว่าเมาแปปซี่รึเปล่า +555

เพราะจินกินแปปซี่มากกว่า

หมูกะทะสะอีก

แล้วส่วนมากก้อเต้น

เพื่อนบางคนมันก้อเอากล้องมาถ่ายวิดีโอ

จากนั้นสักพัก

อาจารย์ก้อให้แยกย้ายกลับบ้าน

จินนั่งรถแท็กซี่กลับบ้าน

พร้อมกับเพื่อนอีก

6 คน

อัดกันไปอ่ะนะ

นั่งไปเพื่อนมันก้อเอาวิดีโอที่มันถ่ายมาให้ดู

ถ่ายติดจินทุกช๊อดเลยอ่ะ


เพราะจินใส่หมวกซานต้าไว้ที่หัวตลอดเลยเปนที่สังเกตง่าย

พอนั่งมาสักแปปปก้อมาถึงบ้าน

กลับมาบ้านก้อเปิดคอม

เขียนได

สุดท้ายนี้อยากจะตะโกนบอกว่า รักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเพื่อน ช.3/10 สาขาคอมทุกคน

วันนี้สนุกมาก

เพื่อนๆๆๆๆรักกานมาก เปนกานเองมากมาย

เราจะเปนเพื่อนกานตลอดไป

และสุดท้ายนี้ จินตกใจมากเลยที่พี่กาต่ายบอกว่ารถชน

กลัวพี่จะเปนอาไร

แต่ว่าไม่เจ็บตรงไหนก้อดีแล้วล่ะ

รักพี่กาต่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยที่สุดเลย

คิดถึงพี่กาต่ายจัง
ไปเที่ยวอ่ะอย่าลืมคิดถึงน้องนะ

อย่าลืมกระดิกนิ้วก้อยด้วย

กลับมาเร็วๆๆๆๆด้วยนะ

น้องคิดถึง

Merry X' mas & Happy new years

I wish you have a merry X' mas....&....Also a very happy new years

...Smile...^W^